نام : سید مرتضی

نام خانوادگی : آوینی

شهرت : سید شهیدان اهل قلم

تحصیلات : فوق لیسانس معماری

ولادت : شهر ری ۱۳۲۶

شهادت : ۲۰ فروردین ۱۳۷۲ فکه

نحوه شهادت : انفجار مین

مزار یاد بود : بهشت زهرا قطعه ۲۹

قتله گاه فکه تکراری از تاريخ بود ......................

 
شنيده ام اين توبودي كه عشاق را به كعبه معشوق رساندي ،عشاق

حقيقي را مي گويم ، همان  ها كه آواره ي  كوي عشقند

فكه!

قتله گاه گردان كميلت را به ما نشان نمي دهي ؟مي خواهم تشنگــــي

را با آنها شريك شوم ،مي خواهم دردهاي زخمشان را جان من

بياندازي .

فكه!

از سيد شهيدان اهل قلم با ما سخن نمي گويي ،شهيد آويني با تو چه

گفته بود كه باب شهادت را براو گشودي...................

ما که ابراهیم همت داشتیم

سینه چاکان ولایـت داشتیم

پس چرا امشب به ساحل مانده ایم

شلمچه، اي سرزمين بي‌بي خميده، سرزميني که آبت از چشمان آن يگانه داردانه عالم سرچشمه گرفته و بسيجيهايت با لالايي و قصه غم و غربت و دوري و چشماني کبود و دستي نيلي و ... به خواب مي رفتند.
مي‌بيني کرخه! تو هم مانند رقيه (س)‌ غريبي و مانند علي (ع) تنهايي و مانند حسن (ع) غربت را چشيده‌اي. خدايا مي‌شنوم! آري مي‌شنوم! اين صداي زمزمه‌ي کيست که اين قدر جانسوزانه طلب حلاليت مي‌کند و فرياد مي‌زند«انا مجنون الحسين» و هربار صدايش استوارتر و جانسوزانه‌تر از قبل است.
چه زيبا قرآن را مي‌خواند و چه دلربا آيات حق را زمزمه مي‌کند ؛ طوري مي‌خواند که گويا اين آيات بر جانش نفوذ کرده‌اند و آنقدر عظيم است که او را جذب کرده؛‌فرشتگان را ببين که بر او سجده مي‌کنند و بالهايشان را پهن کرده اند و با شه‌پرهايشان سايباني ايجاد کرده‌اند خداي من پس اين فرشتگان در صحراي کربلا چه کردند.
آري اينجا جبهه است، جبهه يعني بهشت خدا بر روي زمين.
    

امروز برای شهدا وقت نداریم

ای داغ دل لاله! تو را وقت نداریم

امروز به فتوای خرد، عشق حرام است

از عشق مگو قصه که ما وقت نداریم

با حضرت شیطان سرمان غرق گناه است

ما بهر ملاقات خدا وقت نداریم

در عافیت آباد جهان، بزم نشینیم

ای درد جوانمرد! تو را وقت نداریم

در کوفـﻪی تن غیرت ما خانه نشین است

 

بهر سفر کرب و بلا وقت نداریم

هرچند که زیباست شهیدانه بمیریم

خوب است، ولی حیف که ما وقت نداریم

 

 

شهدا يا ليتنا کنا معکم

خدايا! تو را شكر مي‏كنم كه با فقر آشنايم كردي تا رنج گرسنگان را بفهمم و

فشار دروني نيازمندان را درك كنم.

خدايا! تو را شكر مي‏كنم كه مرا با درد آشنا كردي تا درد دردمندان را لمس كنم،

و به ارزش كيميايي درد پي ببرم، و «ناخالصي»هاي وجودم را در آتش درد

بسوزم، و خواسته‏هاي نفساني خود را زير كوه غم و درد بكوبم، و هنگام راه

رفتن بر روي زمين و نفس كشيدن هوا، وجدانم آسوده و خاطرم آرام باشد تا به

 وجود خود پي ببرم و موجوديت خود را حس كنم

به روي سنگ قبرم اسمم را ننويسيد‘ ميخواهم همچون دهها شهيد ديگر گمنام

 باقي بمانم‘ اگر خواستيد فقط اين جمله را بنويسيد:

" پركاهي تقديم به آستانه كبريايي الله "

شهيد غلامرضا صفا

«و لا تقولوا لَمِنْ یُقتلُ فی سبیل الله امواتٌ بل احیاءٌ ولکن لا تشعرون »

«بقره-۱۵۴»

و کسانی را که در راه خدا کشته شده اند مرده مپندارید بلکه آنان زنده و جاویدند اما شما درک نمیکنید

 شهدا برای ما حمدی بخوانید که شما رفته اید و ما..........................

دانشگاه شهادت دانشجو مي پذيرد

داوطلبان مي توانند با در دست داشتن شناسنامه گمنامي و کارنامه قبولي

 در خدمت خالصانه به اسلام و دو قطعه عکس از سيماي ايمان اخلاص

 به خيمه ثاره الله واقع در خيابان رسول الله مراجعه فرمايند

زمان ثبت نام :هرشب از نيمه شب تا طلوع فجر

مهلت ثبت نام : تا آخرين لحظات هجرت

ياد پوتين‎هايي بخير كه مشكي بودند اما از پس خود ذره‎اي تيرگي و

 تاريكي به جاي نگذاشتند و جاهايي رفتند كه كفشهاي ديگر جرأت قدم

 نهادن به آنها را پيدا نكردند

اي شهيدان:

جاودانگي اگر تصوير مي شد به رنگ خونتان در مي امد. عزت اگر تجسم

مي يافت تنديسي از حماسه شما مي گشت. حماسه اگر زبان داشت، نام شما را بر

 زبان مي اورد.

شما شهيدان ،ديباچه فرشيد، عنوان ايمانيد، نامتان نگين زينت بخش حلقه عاشقان

 است.

خونتان، بن بست ها را به بزرگراه تبديل كرد. مرگتان ،زاينده حيات بود. شهادتتان

 ميراننده ي مرگ بود. سرخي خون رگهايتان، سرسبزي جوانه هاي ايمان را بيمه

كرد.چهره اغشته به خونتان، سيماي اسلام را جلا بخشيد. كدام هجوم است كه بتواند

 گلزار شهادت شما را تاراج كند؟؟

شما فدايي حقيد، اسماعيل اخلاص و تسليميد........

ياد دوكوهه بخير كه هزاران كوه ايستادگي تربيت كرد

اي دوكوهه، تو را با خدا چه عهدي بود كه از اين كرامت برخوردار

شدي و خاك زمين تو سجده‎گاه ياران خميني شد؟ و حال چه مي‎كني در

 فراق پيشانيهايشان كه سبب متصل ارض و سماء بود و آن نجواهاي

 عاشقانه؟

سكوت كرده و دم برنمي‎آورد. ما كه مي‎دانيم زمان بستر

جاري عشق است تا انسانهارا در خود به خدا برساند و حقيقت تمامي

آنچه در زمان حدوث مي‎يابد باقي است.

 پس از حسينية حاج همت بخواه كه مهر سكوت را از لب برگيرد و با

 ما سخن بگويد