راه باز است ، معبر ها همه پاك شده اند ،لابلاي سيم خاردارها ،

پلاك ها چشمك مي زنند و شهدا هنوز ايستاده اند

 و با سر انگشت وفا ، نقطه رهايي را نشان مي دهند .

خط هنوز شكسته نشده است ،

كوله پشتي بسيجي ها لب خاكريز نشسته است .

فرمانده فرياد مي زند :

 قلم هايي به عدد اراده ها

بايد دست به كار شد . اينجا مجنون است ، جزيره عاشقان .

 صداي فرمانده از

لابه لاي نيزارها تا اعماق تاريخ مي رسد :

« اگر مانديد ، بنويسيد ، حقانيت و مظلوميت اين بچه ها را »